مشق عشق

می بخشمت !

mashgheshgh5 — Thu, 17 Dec 2009 16:29:18 GMT

نمی دونم از کجا شروع کنم ، قصه تلخ سادگیمو
نمی دونم چرا قسمت می کنم ، روزهای خوب زندگیمو
چرا توی اول قصه همه دوستم می دارن
وسط قصه می شه سر به سر من می ذارن
تا بخواد قصه تموم شه ، همه تنهام می ذارن

می تونم مثل همه دو رنگ باشم ، دل نبازم
می تونم مثل همه یه عشق بادی بسازم
تا به یک نیش زبون بترکه و خراب بشه
تا بیان جمعش کنند ، حباب دل سراب بشه
می تونم بازی کنم با عشق و احساس کسی
می تونم درست کنم ترس دل و دلواپسی

می تونم دروغ بگم تا خودمو شیرین کنم
می تونم پشت دلها قایم بشم ، کمین کنم
ولی با این همه حرفها ، باز من هم مثل اونا
یه دروغگو میشم ، همیشه ورد زبونا

یه نفر پیدا بشه به من بگه چکار کنم
با چه تیری اونی که دوستش دارم شکار کنم
من باید از چی بفهمم چه کسی دوستم داره
توی دنیا اصلاً عشق واقعی وجود داره ؟!؟

دانلود قصه تلخ سادگی

نبودنم دلیل داره
علتش وقت نداشتن یا خرابی اینترنت نیست
این دل منه که خراب شده و اِشغال میزنه
خونه ی عشقمون زلزله زده .....

کاش خواب بود
هنوز باورم نشده .
کاش کابوس وحشتناکی بود ،
که میشد امید داشت بیدار شد .

می بخشمت !
در واقع چاره ای جز این ندارم .
تصمیم بگیریم روی ویرانه ی دل
دوباره خونه ی عشقمونو بنا کنیم .
یک نقطه بذاریم آخر این خط چرکین
و بگیم « یک ، دو ، سه » و بسم الله
و از اول شروع کنیم.

احساس می کنم در یک سراشیبی ملایمی هستم
که انتهاش مبهم و ترسناکه .

تا حالا اینهمه دروغ یکجا ندیده بودم !!

میگن در جاده ی عشق ، اگه تصادف کردی ولی طرف رو بخشیدی ،
یعنی اینکه بهش مهلت دادی تا دنده عقب بگیره و محکمتر بزنه .
میگن دیوار اعتماد شیشه ای هست ،
اگه بشکنه ، دیگه مثل سابقش نمیشه
میگن ...

این حرفها به کنار ،
وقتی سبک سنگین کردم ، دیدم بهترین مسیر اینه که ببخشمت ،

چون برای نبخشیدن هیچ وقت دیر نیست !!

شاید این اتفاق مصحلت بوده تا زندگی ام دچار تحوّل بشه
و نقطه عطفی بشه برای تغییر و اصلاح روابط عاشقانه.

گر چه محبتت (حداقل در ظاهر) بیش از گذشته شده
اما این زخم ، عمیق تر از اینه که بتونه براش مرهم بشه .
وقتی با محبت صدام می زنی یا می بوسی ،
هر چند به خالص بودنش شک میکنم ،
اما به خودم میگم کاش از اولش هم اینطوری بود ...

فعلاً دچار افسردگی خفیف هستم
وقتی لحظاتی تنها میشم و به درون خودم فرو می روم
نمی فهمم زمان چطور می گذره
مثل جسمی میشم که روح ازش جدا شده
وقتی به خودم میام ، نفس عمیقی می کشم
و به امید آینده ای بهتر و آخرتی سعادتمندتر از دنیا دوباره نفس میکشم !

پرانتز باز : از نوشتن جزئیات معذورم بدارید
همینقدر بگم که میشه اسمش رو نوعی خیانت گذاشت !!
لطفاً از اظهار نظر نسنجیده که باعث ناراحتی بیشترم بشه خودداری کنید.
اما روحیه دادن یا ارائه پیشنهاد یا ... اشکالی نداره . : پرانتز بسته

الان که بیش از یک ماه از این خاطره تلخ میگذره ، اوضاع طبیعی و بهتر از گذشته به نظر میرسه
اما گاهی کوچکترین دلسردی یا یادآوری گذشته ، باعث میشه خط ذهن و دلم اِشغال بزنه ...

الهی ! به تو توکل میکنم و به سویت توسل می جویم و به تو اعتماد دارم .

دو قلو

mashgheshgh5 — Thu, 05 Nov 2009 18:01:23 GMT

یادمه که ...

چند روز اول مشکل داشتم.
قبل از عقد شنیده بودم که دوقلو هستید و نسبتاً شبیه هم ...
(مثل یک خیاری که از وسط رنده شده باشه ! )

اوایل برام سخت بود فوری تشخیص بدم ، برای همین با احتیاط رفتار میکردم.
خیلی ها ازم پرسیدن که اشتباه نمی گرفتم که کدوم نامزد خودمه ؟
به خصوص که در دو سه ثانیه اول برخورد یا از فاصله چند متری تشخیص مشکل بود.

البته نحوه رفتار تو (لبخندی خاص ، سلام گرم و نگاهی مستقیم ... ) و مهمتر از همه یک حس و سیگنال خاص که از من به سویت جریان داشت و انعکاسش بهم کمک میکرد زود تشخیص بدم که خودتی.

چند هفته که گذشت (به جز اندک مواردی که گیج می زدم) دیگه مشکلی نبود.
اما هیچ وقت تابلو نکردم و ضایع نشدم .
(باجناقم با اینکه با سابقه تر بود اما تا این اواخر در تشخیص اولیه نامزدش با نامزدم (قبل عروسی) مشکل داشت)

در اینطور موارد فقط کسانی میتونند تشخیص فوری و دقیق بدهند که با اون شخص رفت و آمد دائم داشته و با رفتار و شخصیتش آگاهی داشته باشند (وگرنه در نظر گرفتن خال روی صورت و ... فایده ای نداره) و شناخت سطحی کافی نیست. (دلیل این حرف اینکه هنوز برخی اقوام و آشنایان شما دو تا رو از هم تشخیص نمیدن ! )

یه چیزی که تا الان بهت نگفتم :
بعد اینکه فهمیدم دو قلو هستید ،
آرزو کردم اونی که تو هستی اسمش « راضی » باشه تا با « رضا » جور در بیاد !!!

یادم نمیره اون وقتها ، حتی قبل از آشنایی مون ، آخر کلامم رو با این جمله تموم میکردم :

... « خدایا ، راضی ام به رضایت ! »

خدایا ! راضی ام از انتخابی که برام کردی.
اما از نحوه زندگی و گذران عمرم هنوز راضی نیستم !
کمکمون کن ...

راضی ! بیشتر از این باید تلاش کنیم ، هر دو ،
با همه خوبی هات و حتی کاستی ها ،
یکجا و در بست دوستت دارم.

دو اتفاق

mashgheshgh5 — Thu, 22 Oct 2009 12:51:18 GMT

دو اتفاق مهم در زندگی ام افتاده

یکی خوب
یکی دیگه نمیدونم بد یا خوب !

اولی در مورد شغل هست.

دومی در مورد ...
خیلی اتفاقی دفتر خاطراتت رو دیدم
و بی اجازه خوندمش
(البته زن و شوهر که این حرفها رو ندارند و ... اما فکر نمیکردم چنین دفتری داشته باشی)
چیزهایی که نوشته بودی جدید نبود و خودت تا حدودی برام تعریف کرده بودی
از تجربه عاطفی گذشته ات و ...
اما .....

(ادامه دارد)

خاکسترم نکن

mashgheshgh5 — Mon, 05 Oct 2009 10:01:18 GMT

اولین باری که این ترانه رو شنیدم ،
اونقدر گریه کردم که سر درد گرفتم !

اوایل نامزدی بود و کمی دلم گرفته بود ،
در حال مرور ترانه های درون موبایلم بودم ،
ترانه ای باز کردم که از وجودش بی اطلاع بودم ! :

من بی تو هیچم ، تو باورم نکن ، خیسم ز گریه ، تنهاترم نکن
عاشق نبودم ، تا با تو سر کنم ، آتش نبودم ، خاکسترم نکن
اگه عاشقت نبودم ... اگه دل به تو نبستم ...
اگه شکوه دارم از تو ، اگه بی قرارم از تو ،
تو بمون که آشیانه ام تویی
... اگه عاشقم بهانه ام تویی
دل کنده بودم از هم زبونی ات ، پنهون نکردی از من نشونی ات
من پا کشیدم از عهد بسته ات ، تو پا فشردی بر مهربونی ات
... چه کنم دل ، این دل شکسته رو
... به تو بستم این دو بال خسته رو

ناخودآگاه معشوقی بنام « الله » به ذهنم اومد
و اشکهام مثل آبشار مارگون سرازیر شد.
(هر چند تو خیال کردی که به دلایل دیگه ای گریه می کنم)

میخواستم این ترانه رو در ایام ماه رمضان هدیه کنم به تشنگان محبّت یار ، اما وقت نشد.
به هر حال :

دانلود خاکسترم نکن

چند خط الکی

mashgheshgh5 — Thu, 01 Oct 2009 08:48:18 GMT

قبل از آشنایی و عقد ،
فکر میکردم این وبلاگ صفحه مشترک دلنوشته های من و تو میشه
اما نشد (یعنی تو نخواستی)
شاید به این دلیل که به اینترنت دسترسی مستقیم نداری یا وقت و حوصله نداری.

طبق همین خیالات بود که تو رو تنها خواننده ی (واقعی) وبلاگم می دونستم
و همه خوانندگان و بازدیدکنندگان از وبلاگم رو محترمانه از خودم روندم و گفتم :
« اگه کسی میاد به وبلاگم ، بی منّت باشه و بدون انتظار بازدید متقابل ... و فقط بنا به وقت و حوصله سر می زنم »

" راضی " !
حداقل میتونستی خودت ازم بخواهی که هر از گاهی وبلاگم رو بهت نشون بدم !
هر چند در مقابل تهدید به حذف وبلاگم واکنش منفی نشون میدی ، اما از ظواهر پیداست که این وبلاگ برات اهمیت نداره.
(بعضی حرفها رو نمیتونم مستقیم بهت بگم. بعضی حرفها نوشتنیه نه گفتنی ! )

برای همین از اینکه باعث شدم وبلاگم به جز رهگذران و یا اندک دوستان ، خواننده ی دیگه ای نداشته باشه ، ناراحتم.

باز هم حرف همیشگی :
اگه قراره چیزی نوشته بشه ولی خونده نشه ، همون بهتر که نوشته نشه !
برای همین دوباره میخوام به وبلاگم جان تازه ای بدم. (شاید حداقل هفته ای یکبار)
به شرطی که خواننده ای برای خوندنش باشه تا اگه قابل بحث یا نظر دادن بود دیدگاه های دیگران رو هم بدونم، وگرنه همون بهتر که در دل و ذهنم بمونه و در وبلاگ خط خطی نشه !

آیا هنوز خوانندگانی هست ؟
_______________________________________________
در پرانتز : جالبه که در فاصله چند روزی که این مطلب رو آفلاین نوشتم تا وقتی توی وبلاگ گذاشتم ، کسانی به وبلاگم سر زدند که مدتها بود اثری ازشون نبود. و این هم اضافه کنم که به وبلاگ بعضی ها سر زدم اما بدون رد پا ، و میدونم تا یادگاری ثبت نشه با سر نزدن تفاوت چندانی نمی کنه ...

قرارمون یادت نره

mashgheshgh5 — Tue, 11 Aug 2009 20:29:18 GMT

خودم رو زدم به بیخیالی ، و توکل کردم به خدا ،
تا از استرس ها و ناراحتی های مراسم ازدواج و مشکلاتش دور باشم.
خدا را شکر به خیر و سلامتی گذشت و خودمون رو در لباس دامادی و عروس دیدیم.

... و حالا که تب و تاب روز و شبهای ابتدایی زندگی پشت سر گذاشتیم ،
دارم به مسئولیتی که بر دوشم سنگینی می کنه فکر میکنم.

یک جمله ، همه ی حرفهای الانم :

قرارمون یادت نره ، دوستت دارم یادت نره ... (دانلود)

______________________________________
پی نوشت : ممنونم که برام دعا کردید و میکنید.

برام دعا کنید ...

mashgheshgh5 — Sun, 02 Aug 2009 21:24:13 GMT

فقط چند روز مونده به جشن عروسی ،

و دوباره این اختلافات احمقانه سر باز کرده .

ایندفعه بد جوری دلم گرفته ،

خدا کنه خیلی زود دلم با دلت آشتی کنه ،

و احتمالاً آشتی اش خیلی شیرین بشه.

(فعلاً که احساس دل مُردگی و افسردگی می کنم)

دیشب تا 4 صبح بیدار بودم !

بعد از رفتن از پیش تو ، غمی بزرگ روی دلم سنگینی کرد

چاره ای ندیدم جز پناه بردم به همدم همیشگی تنهایی ام

ترسم از این بود که به درگاهش راهم نده ،

اما هنوز درد دلهامو بهش نگفته بودم که احساس کردم منتظرم بوده

حتی میگفتم : خدایا ، اگه این غم توی دلم باعث میشه به تو نزدیک بشم ، شکرت !

به یاد گذشته نیت کردم و قرآن رو باز کردم ،

قربونش برم که هنوز هم (با وجود رو سیاهی ام) دقیق و واضح جوابم رو میده (سوره نساء آیات 27 تا 37)

کمی آروم شدم. (به این دلیل که وجود مهربون و همیشه حاضرش رو حس کردم)

چشمام از گریه سنگین شده بود.

گوشهام رو با صدای دلنواز دعای کمیل نوازش دادم.

قرآن رو توی بغلم گرفته بودم ، و بعدش کنار خودم گذاشتم.

نمی دونم دقیقاً کی خوابم گرفت...

فعلاً همین.

الان وقت زیاد آوردم که دارم می نویسم.

شاید دیگه تا مدتی وقت نوشتن نداشته باشم.

اینها رو نوشتم که خاطره ای باشه از چنین روزها و شب هایی.

روز و شبهایی که برای هر جفت آدمی از خاطره انگیزترین لحظه های زندگیشونه.

خاطره هایی هم تلخ و هم شیرین ...

وقتی پُست بعدی رو خط خطی میکنم ، احتمالاً کت و شلوار دامادی پوشیدم.

(لطفاً برام دعا کنید... )

یکسال گذشت

mashgheshgh5 — Thu, 02 Jul 2009 10:01:18 GMT

چه زود گذشت
باورم نمیشه یکسال گذشته باشه
از روزی (یعنی شبی) که «بله» گفتیم
و پیوند ما بسته شد

اما
تو دوباره یادت رفت !
دیگه عادت کردم به این فراموشی هات
بهت حق میدم
چون ابتداش و اون موقع چندان از ته دلت "بله" نگفتی
شاید لازم باشه حالا یکبار دیگه و اینبار متفاوت تر به همدیگه بگیم : بله

دلم برای دوران مجردی تنگ نشده
اما وقتی چند هفته دیگه زندگی مشترک زیر یک سقف رو شروع کنیم
دلم برای دوران نامزدی تنگ میشه !

اگه تو نباشی ... (دانلود)

در حاشیه :
کسانی که قرار بود از احوال و خوشبختی خودشون خبر بدهند و پیام بذارند
من خوشبختم (انشا الله)
شما چی ؟
ن »»» کنجکاوم که بدونم ایده آل ات پیدا کردی ؟
ب »»» به آرزوهات رسیدی یا هنوز دنبالشی ؟
ز »»» از خودت و شغل و ازدواجت چه خبر ؟ (حداقل تو خبری بده)

تحلیل ...

reza — Fri, 12 Jun 2009 08:00:18 GMT

درج این مطالب در اینجا ناخواسته بوده
چون اینجا یک وبلاگ سیاسی یا انتخاباتی نیست.

در هر صورت اون مطالب (که در مورد ویژگی های و صفات طرفداران کاندیدهای انتخابات بود) حذف کردم. اگه کسی خواست دوباره اونا رو بخونه براش ارسال میکنم.

چند نکته :

با هم !

mashgheshgh5 — Mon, 01 Jun 2009 19:51:59 GMT

این اولین باری هست که "راض" کنارم نشسته
و وبلاگ رو خط خطی می کنم.

پیش از این هر وقت کدورتی پیش می اومد و بعدش آشتی می کردیم
شیرین بود.

اینبار از شیرینی زیاد بعد آشتی معلوم میشه که تا چه حد ناراحت شده بودم.
دوستت دارم.

دوستم داری
من که دارم

(دو خط خطی آخر از "راض" هست)