دلم میخواست مثل گذشته حرفهای دلم  رو بزنم
یا درد دلهام با خدای تنهای  تنهایی هام
یا حداقل اندیشه های ذهن پریشانم رو به تصویر بکشم
ولی حس نوشتن ندارم
واسه همین حرفهامو از زبان دیگرون (با شعر) که با چند تا تصویر (که در حال حرف زدن هستند)
 همراه شده ، بیان میکنم    :

 Life is a pleasant customزندگي رسم خوشايندي است.                               
Life wears wings as wide as deathزندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ ،       
It leaps to the dimensions of loveپرشي دارد اندازه عشق.               
Life is nothing that might from my mind and your mind in the tip of habit’s shelf
  زندگي چيزي نيست ، كه لب طاقچه عادت از ياد من و تو برود.                                                                
   …                                                 …                                                      
Life is washing a plateزندگي شستن يك بشقاب است.                                  
Life is finding a penny in the street gutterزندگي يافتن سكه دهشاهي در جوي خيابان است.     
Life is the square of the mirrorزندگي "مجذور"   آينه است.                            
Life is the flower multiplied to eternityزندگي گل به "توان" ابديت،      
Life is the earth multiplied in our heartbeatsزندگي "هندسه" ساده و يكسان نفسهاست.    
Life is a simple and monotonous geometry of breathsزندگي "ضرب" زمین در ضربان در ما . 
Where I am, let it be soهر كجا هستم ، باشم ،                                               
The sky is mineآسمان مال من است.                                                                    
The window, thought, air, love, earth is mineپنجره، فكر ، هوا ، عشق ، زمين مال من است... 
 (سهراب سپهری)                    

 همه هستي من آيه تاريكيست
كه ترا در خود تكرار كنان
به سحرگاه شكفتن ها و رستن هاي ابدي خواهد برد
من در اين آيه ترا آه كشيدم آه
من در اين آيه ترا
به درخت و آب و آتش پيوند زدم
زندگی شاید
یک خیابان درازست که هر روز زنی با زنبیلی از آن میگذرد
زندگی شاید ...
...
در اتاقی که به اندازهء یک تنهاییست
دل من
که به اندازهء یک عشقست
به بهانه های سادهء خوشبختی خود مینگرد
به زوال زیبای گل ها در گلدان
به نهالی که تو در باغچهء خانه مان کاشته ای
و به آواز قناری ها
که به اندازهء یک پنجره میخوانند
آه...
سهم من اینست
سهم من اینست
سهم من ،
آسمانیست که آویختن پرده ای آنرا از من میگیرد
سهم من پایین رفتن از یک پله مترو کست
و به چیزی در پوسیدگی و غربت و اصل گشتن
سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره هاست
و در اندوه صدایی ان دادن که به من بگوید :
" دستهایت را
دوست میدارم "
...
کوچه ای هست که قلب من آن را
از محل کودکیم دزدیده ست
سفر حجمی در خط زمان
و به حجمی خط خشک زمان را آبستن کردن
حجمی از تصویری آگاه
که ز مهمانی یک آینه بر میگردد
...
من
پری کوچک غمگینی را
میشناسم که در اقیانوسی مسکن دارد
و دلش را در یک نی لبک چوبین
مینوازد آرام ، آرام
پری کوچک غمگینی
که شب از یک بوسه میمیرد
و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد             (فروغ فرخزاد)

 بازدید کننده محترم ،  تعریف و تمجید خوبه ، ولی فعلا نمیخوام
اگه لطف میکنید و نظر میدید ، درباره موضوع باشه
میخوام بدونم از پنجره نگاه دیگران زندگی چیه ؟
مثلا میتونید به این پرسش پاسخ بدید : زندگی چیست ؟
یا اینکه این جمله را کامل کنید : زندگی شاید ...